พริกแดงแห้ง กับพริกแดงบด ต่างกันอย่างไร?

พริกแดงแห้งเริ่มต้นชีวิตในลักษณะเดียวกัน ไม่ว่าจะจบลงในหม้อที่เดือดปุด ๆ หรือกระจายไปทั่วพิซซ่า ความแตกต่างไม่ใช่พริกไทย แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากการทำให้แห้ง

เมื่อความชื้นลดลงประมาณด้านล่าง 10–12% พ็อดมีความเสถียรพอที่จะเก็บไว้ได้นานถึงหนึ่งปีหรือมากกว่านั้น จากจุดที่มั่นคงแห่งเดียวนั้น สองเส้นทางจะแยกจากกัน: ปล่อยให้ฝักไม่เสียหายหรือแยกมันออกจากกัน ทางแยกในกระบวนการนี้เป็นเรื่องราวทั้งหมดของพริกแดงแห้งกับพริกแดงบด

ทั้งฝัก ปล่อยช้า

ฝักพริกแดงร้อนแห้งที่ยังไม่เสียหายจะเก็บเมล็ดและเยื่อหุ้มไว้ภายในผิวหนังที่ปิดสนิท ความร้อนไม่ได้ระบายออกไปอย่างรวดเร็ว ต้องเคี่ยวโดยการเคี่ยว แช่ หรือหั่นเป็นชิ้น นี่คือเหตุผลว่าทำไมฝักทั้งฝักจึงนิยมใช้กับอาหารที่ปรุงแบบช้าๆ เช่น เนื้อตุ๋น น้ำสต๊อก และน้ำมันที่แช่ไว้หลายวัน

ทั้งฝักไม่ได้ปรุงรสอาหาร มันเจรจากับมันอย่างช้าๆเมื่อเวลาผ่านไป

พ่อครัวที่ต้องการความยับยั้งชั่งใจ - ความร้อนที่สร้างขึ้นแทนที่จะประกาศตัวเอง - เอื้อมมือไปจนหมดโดยสัญชาตญาณ

บดขยี้ทันทีไม่ให้อภัย

การบดเปลี่ยนฟิสิกส์โดยสิ้นเชิง เมื่อแตกออกเป็นสะเก็ดประมาณ 2–4 มม เมล็ดและเนื้อจะลอยอยู่บนพื้นผิว ไม่ต้องรอ ไม่ต้องแช่ พริกแดงบดจะให้ความร้อนเมื่อสัมผัส ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมพริกแดงจึงอาศัยอยู่ในขวดโหลบนโต๊ะร้านอาหารแทนที่จะอยู่ในหม้อสต๊อก

เคียงข้างกัน

การเลือกระหว่างพวกเขา

• หยิบทั้งฝักเมื่อจานต้องการความร้อนแบบถอดได้ช้า เช่น ซุป เคี่ยว หรืออะไรก็ตามที่เคี่ยวนานหลายชั่วโมง
• หยิบพริกไทยบดเมื่อจังหวะเป็นสิ่งสำคัญ — จัดจานให้เสร็จก่อนถึงโต๊ะ
• เก็บฝักทั้งหมดไว้ในภาชนะที่มืดและกันอากาศเข้าได้เพื่ออายุการใช้งานที่ยาวนานที่สุด
• เก็บพริกไทยบดในเย็น โดยแช่เย็นไว้เพื่อชะลอการเกิดออกซิเดชันของพื้นผิวที่สัมผัส